🌺☘🌺☘🌺
आचरणस्य महत्वम्
1. कस्मिंश्चित् नगरे एकः वृद्धः चोरः निवसति स्म।
2. तस्य एकः षोडशवर्षीयः पुत्रः अपि आसीत्।
3. सः वृद्धः चोरः एतावान् वृद्धः अभवत् यस्मात् कारणात् सः चौरकार्यं कर्तुं न शक्नोति स्म।
4. अतः सः तस्य पुत्रं चौरविद्याम् अशिक्षयत्।
5. पुत्रः अपि चौरविद्यायां निपुणः अभवत्।
6. तदा तयोः पितापुत्रयोः जीवनं सुखेन चलति स्म।
7. एकदा वृद्धः तस्य पुत्रम् अकथयत् पुत्र! कदापि साधु-महात्मनाम् उपदेशं न शृणुयात्।
8. यद्यपि कुत्रापि ते उपदेशं कुर्वन्तः सन्ति इति दृश्यते तर्हि कर्णौ अङ्गुल्यौ स्थापयित्वा ततः निर्गच्छेत्।
9. तदा पुत्रः तदङ्गीकृत्य आम्, तातः तथैव भवतु इति उक्तवान्।
10. एकदा सः पुत्रः चिन्तितवान् यद् अद्य अहं राजभवनं गत्वा चोरयामि इति।
11. गमनसमये मार्गे तेन एकत्र जनसम्मर्दः दृष्टः।
12. तदा सः अन्यम् एकं पुरुषं दृष्ट्वा पृष्टवान् तत्र जनसम्मर्दः किमर्थम् इति।
13. तदा सः पुरुषः उक्तवान् यत् तत्र एकः महात्मा सदुपदेशं कुर्वन् अस्ति अतः जनाः तस्य उपदेशं शृण्वन्तः सन्ति इति।
14. तदा सः विचलितः अभवत्। एतद् वचनं मया न श्रवणीयम् इति मत्वा पितुराज्ञापालनाय सः तस्य कर्णौ अङ्गुल्यौ स्थापयित्वा अग्रे गच्छन् आसीत्।
15. यदा सः तत्र जनसम्मर्दस्य समीपं गतवान् तदा एकया शिलया सह तस्य पादाघातं भूत्वा सः भूमौ पतितः अभवत्।
16. तदा एव सः महात्मनः वचनद्वयम् श्रुतवान् आसीत्।
17. कदापि मिथ्या न वदेत्, कस्यापि लवणं खादति चेत् तस्य अन्यायं न करणीयं तेन सह विश्वासघातोऽपि न करणीयः चेति।
18. तदा सः चोरः शीघ्रं ततः उत्थाय पुनः राजभवनं प्रति गमनम् अकरोत्।
19. यदा सः राजभवनं प्रवेष्टुम् उद्यतः तदा राजभवनस्य द्वारपालः तं निराकुर्वन् पृष्टवान्-
20. भवान् कः? कुत्र गच्छति इति।
21. तदा सः चोरः महात्मनः वचनं पालयामि सत्यमेव वदामि इति मत्वा सः उक्तवान्-
22. अहं चोरः, राजभवनं गत्वा अहं चौरकार्यं करिष्यामि इति।
23. द्वारपालः तदा चिन्तितवान् यत् एषः मया सह विनोदं करोति।
24. सः महाराजस्य कोऽपि सेवकः स्यात् इति मत्वा तस्मै राजभवनस्य अन्तः गन्तुम् अनुमतिं दत्तवान्।
25. अन्तः गत्वा सः चोरः एकस्मिन् प्रकोष्ठे बहु धनं प्राप्तवान् तत् सर्वमपि धनं तस्य स्यूते स्थापितवान्।
26. ततः सः पाकशालां गत्वा स्वादिष्टं भोजनं दृष्ट्वा सः भोजनमपि खादितवान्।
27. इदानीं सः पुनः महात्मनः द्वितीयम् उपदेशं संस्मृत्य चिन्तितवान् यद् इदानीं तु अहं महाराजस्य लवणम् अपि खादितवान् अतः तस्य अन्यायं न करोमि इति।
28. सः तत्रैव तस्य स्यूतं त्यक्त्वा बहिरागतवान्।
29. यदा सः पाकशालायाः बहिः आगतवान् आसीत् तदा केचन तं दृष्ट्वा एषः चोरः तं गृह्णन्तु इति उच्चैः विलापयन्तः आसन्।
30. तदा सर्वे आगत्य तं गृहीत्वा महाराजस्य समीपं नीतवन्तः आसन्।
31. महाराजः तं पृष्टवान्- किं त्वं चोरः?
32. आम्, महाराज। अहं चोरः!
33. तर्हि चोरितानि वस्तूनि कुत्र इति पुनः महाराजः पृष्टवान्।
34. चोरः तदा उत्तरितवान् महाराज! एकः महात्मा उपदेशं दत्तवान् आसीत् यत् कदापि मिथ्या न कथयेत्, यस्य लवणं खादति तस्य अन्यायं न करणीयम् इति।
35. अहं भवतः गृहे चौरकार्यं कृतवान् इति सत्यं परन्तु भवतः लवणम् अपि खादितवान्।
36. भवतः पाकशालां गत्वा भोजनं कृतवान्।
37. अतः महात्मनः कथनं संस्मृत्य मया चोरितानि वस्तूनि सर्वाणि तत्रैव स्थापयित्वा अहं बहिः आगतोऽस्मि इति।
38. तस्य चोरस्य वचनं श्रुत्वा सन्तुष्टः महाराजः तदा एव तस्मै राजभवनस्य एकां सेवां दत्तवान्।
39. ततः परं सः अत्यन्तं सुखेन जीवति स्म।
40. शिक्षणीयं यत् अस्माभिः महात्मनां वचनम् एव श्रोतव्यम् इति।
--श्रीनिधिः अभ्यङ्करः
--------------------------------------------
🌺☘🌺☘🌺
ఆచరణస్య మహత్వమ్
1. కస్మింశ్చిత్ నగరే ఏకః వృద్ధః చోరః నివసతి స్మ।
2. తస్య ఏకః షోడశవర్షీయః పుత్రః అపి ఆసీత్।
3. సః వృద్ధః చోరః ఏతావాన్ వృద్ధః అభవత్ యస్మాత్ కారణాత్ సః చౌరకార్యం కర్తుం న శక్నోతి స్మ।
4. అతః సః తస్య పుత్రం చౌరవిద్యామ్ అశిక్షయత్।
5. పుత్రః అపి చౌరవిద్యాయాం నిపుణః అభవత్।
6. తదా తయోః పితాపుత్రయోః జీవనం సుఖేన చలతి స్మ।
7. ఏకదా వృద్ధః తస్య పుత్రమ్ అకథయత్ పుత్ర! కదాపి సాధు-మహాత్మనామ్ ఉపదేశం న శృణుయాత్।
8. యద్యపి కుత్రాపి తే ఉపదేశం కుర్వన్తః సన్తి ఇతి దృశ్యతే తర్హి కర్ణౌ అఙ్గుల్యౌ స్థాపయిత్వా తతః నిర్గచ్ఛేత్।
9. తదా పుత్రః తదఙ్గీకృత్య ఆమ్, తాతః తథైవ భవతు ఇతి ఉక్తవాన్।
10. ఏకదా సః పుత్రః చిన్తితవాన్ యద్ అద్య అహం రాజభవనం గత్వా చోరయామి ఇతి।
11. గమనసమయే మార్గే తేన ఏకత్ర జనసమ్మర్దః దృష్టః।
12. తదా సః అన్యమ్ ఏకం పురుషం దృష్ట్వా పృష్టవాన్ తత్ర జనసమ్మర్దః కిమర్థమ్ ఇతి।
13. తదా సః పురుషః ఉక్తవాన్ యత్ తత్ర ఏకః మహాత్మా సదుపదేశం కుర్వన్ అస్తి అతః జనాః తస్య ఉపదేశం శృణ్వన్తః సన్తి ఇతి।
14. తదా సః విచలితః అభవత్। ఏతద్ వచనం మయా న శ్రవణీయమ్ ఇతి మత్వా పితురాజ్ఞాపాలనాయ సః తస్య కర్ణౌ అఙ్గుల్యౌ స్థాపయిత్వా అగ్రే గచ్ఛన్ ఆసీత్।
15. యదా సః తత్ర జనసమ్మర్దస్య సమీపం గతవాన్ తదా ఏకయా శిలయా సహ తస్య పాదాఘాతం భూత్వా సః భూమౌ పతితః అభవత్।
16. తదా ఏవ సః మహాత్మనః వచనద్వయమ్ శ్రుతవాన్ ఆసీత్।
17. కదాపి మిథ్యా న వదేత్, కస్యాపి లవణం ఖాదతి చేత్ తస్య అన్యాయం న కరణీయం తేన సహ విశ్వాసఘాతోఽపి న కరణీయః చేతి।
18. తదా సః చోరః శీఘ్రం తతః ఉత్థాయ పునః రాజభవనం ప్రతి గమనమ్ అకరోత్।
19. యదా సః రాజభవనం ప్రవేష్టుమ్ ఉద్యతః తదా రాజభవనస్య ద్వారపాలః తం నిరాకుర్వన్ పృష్టవాన్-
20. భవాన్ కః? కుత్ర గచ్ఛతి ఇతి।
21. తదా సః చోరః మహాత్మనః వచనం పాలయామి సత్యమేవ వదామి ఇతి మత్వా సః ఉక్తవాన్-
22. అహం చోరః, రాజభవనం గత్వా అహం చౌరకార్యం కరిష్యామి ఇతి।
23. ద్వారపాలః తదా చిన్తితవాన్ యత్ ఏషః మయా సహ వినోదం కరోతి।
24. సః మహారాజస్య కోఽపి సేవకః స్యాత్ ఇతి మత్వా తస్మై రాజభవనస్య అన్తః గన్తుమ్ అనుమతిం దత్తవాన్।
25. అన్తః గత్వా సః చోరః ఏకస్మిన్ ప్రకోష్ఠే బహు ధనం ప్రాప్తవాన్ తత్ సర్వమపి ధనం తస్య స్యూతే స్థాపితవాన్।
26. తతః సః పాకశాలాం గత్వా స్వాదిష్టం భోజనం దృష్ట్వా సః భోజనమపి ఖాదితవాన్।
27. ఇదానీం సః పునః మహాత్మనః ద్వితీయమ్ ఉపదేశం సంస్మృత్య చిన్తితవాన్ యద్ ఇదానీం తు అహం మహారాజస్య లవణమ్ అపి ఖాదితవాన్ అతః తస్య అన్యాయం న కరోమి ఇతి।
28. సః తత్రైవ తస్య స్యూతం త్యక్త్వా బహిరాగతవాన్।
29. యదా సః పాకశాలాయాః బహిః ఆగతవాన్ ఆసీత్ తదా కేచన తం దృష్ట్వా ఏషః చోరః తం గృహ్ణన్తు ఇతి ఉచ్చైః విలాపయన్తః ఆసన్।
30. తదా సర్వే ఆగత్య తం గృహీత్వా మహారాజస్య సమీపం నీతవన్తః ఆసన్।
31. మహారాజః తం పృష్టవాన్- కిం త్వం చోరః?
32. ఆమ్, మహారాజ। అహం చోరః!
33. తర్హి చోరితాని వస్తూని కుత్ర ఇతి పునః మహారాజః పృష్టవాన్।
34. చోరః తదా ఉత్తరితవాన్ మహారాజ! ఏకః మహాత్మా ఉపదేశం దత్తవాన్ ఆసీత్ యత్ కదాపి మిథ్యా న కథయేత్, యస్య లవణం ఖాదతి తస్య అన్యాయం న కరణీయమ్ ఇతి।
35. అహం భవతః గృహే చౌరకార్యం కృతవాన్ ఇతి సత్యం పరన్తు భవతః లవణమ్ అపి ఖాదితవాన్।
36. భవతః పాకశాలాం గత్వా భోజనం కృతవాన్।
37. అతః మహాత్మనః కథనం సంస్మృత్య మయా చోరితాని వస్తూని సర్వాణి తత్రైవ స్థాపయిత్వా అహం బహిః ఆగతోఽస్మి ఇతి।
38. తస్య చోరస్య వచనం శ్రుత్వా సన్తుష్టః మహారాజః తదా ఏవ తస్మై రాజభవనస్య ఏకాం సేవాం దత్తవాన్।
39. తతః పరం సః అత్యన్తం సుఖేన జీవతి స్మ।
40. శిక్షణీయం యత్ అస్మాభిః మహాత్మనాం వచనమ్ ఏవ శ్రోతవ్యమ్ ఇతి।
🌹
-ప్రదీపనాథః.
---------------------------------------------
(సంస్కృతలేఖకు భాషాశిక్షణార్థం యథాతథానువాదం)
🌺☘🌺☘🌺
ఆచరణము యొక్క మహత్వం
1. ఒకానొక నగరంలో ఒక ముసలి దొంగ నివసించే వాడు.
2. అతని యొక్క పదహారేళ్ళ కొడుకు కూడా ఉన్నాడు.
3. ఆ ముసలి దొంగ ఎంత ముసలి వాడైనాడంటే దాని వల్ల దొంగతనం చెయ్యడానికి శక్తి లేక పోయింది.
4. అందు వల్ల అతను తన యొక్క కొడుకును చోర విద్యలో శిక్షణ ఇచ్చాడు.
5. కొడుకు కూడా చోర విద్యలో నిపుణు డైనాడు.
6. అప్పుడు ఆ యొక్క తండ్రీకొడుకుల యొక్క జీవితం సుఖంగా గడుస్తుండేది.
7. ఒకసారి వృద్ధుడు అతని యొక్క కొడుకుకు చెప్పాడు పుత్రా! ఎప్పుడూ సాధు మహాత్ముల యొక్క ఉపదేశం వినవద్దు.
8. ఒకవేళ ఎక్కడైనా వాళ్ళు ఉపదేశం ఇస్తూ ఉన్నారు అని కనుపిస్తే అప్పుడు రెండు చెవులలో వేళ్ళను పెట్టుకుని అక్కడినుండి వెళ్ళిపో.
9. అప్పుడు కొడుకు దానికి ఒప్పుకొని సరే నాన్నా, అలాగే కానీ అని చెప్పాడు.
10. ఒకసారి ఆ కొడుకు ఆలోచించాడు కదా ఇవాళ నేను రాజ భవనానికి వెళ్ళి దొంగిలిస్తాను, అని.
11. వెళ్ళేటప్పుడు దారిలో అతనిచేత ఒక చోట మనుషుల గుంపు చూడ బడింది.
12. అప్పుడు అతను వేరే ఒక పురుషుణ్ణి చూసి అడిగాడు అక్కడ మనుషుల గుంపు ఎందుకోసం (ఉంది) అని.
13. అప్పుడు ఆ పురుషుడు చెప్పాడు కదా అక్కడ ఒక మహాత్ముడు సదుపదేశం చేస్తూ ఉన్నాడు అందు వల్ల జనులుఅతని యొక్క ఉపదేశాన్ని వింటూ ఉన్నారు అని.
14. అప్పుడు అతను చలించి పోయాడు. ఆ మాటలు నా చేత వినబడ కూడదు అని అనుకొని తండ్రి ఆజ్ఞను పాలించటం కోసం అతను అతని యొక్క రెండు చెవులలో వేళ్ళు పెట్టుకుని ముందుకు వెళ్తూ ఉండినాడు.
15. ఎప్పుడు అతను అక్కడ మనుషుల గుంపు యొక్క దగ్గరకు వెళ్ళాడో అప్పుడు ఒక రాయితో అతని యొక్క పాదం కొట్టుకొని అతను నేల(పై) యందు పడినవాడైనాడు.
16. అప్పుడే అతను ఆ మహాత్ముని యొక్క మాటలు రెండు విని ఉండినాడు.
17. ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పరాదు,ఎవరి యొక్క ఉప్పును తింటే కనుక అతని (కి) యొక్క అన్యాయం చేయరాదు,అతని(కి) తో నమ్మక ద్రోహం చేయరాదు కూడా అని.
18. అప్పుడు ఆ దొంగ త్వరగా అక్కడ నుండి లేచి మళ్ళీ రాజభవనం వైపు వెళ్ళడం చేశాడు.
19. ఎప్పుడు అతను రాజభవనం ప్రవేశిచ బోయాడో అప్పుడు రాజభవనం యొక్క ద్వారపాలకుడు అతనిని నిరోధించి అడిగాడు-
20. నువ్వు ఎవరు? ఎక్కడికి పోతున్నావు? అని.
21. అప్పుడు ఆ దొంగ మహాత్ముడి మాట పాలిస్తాను, సత్యమే చెప్తాను అని తలచి అతడు చెప్పాడు-
22. నేను దొంగను,రాజభవనా నికి వెళ్ళి నేను దొంగ తనం చెయ్యబోతాను అని.
23. ద్వారపాలకుడు అప్పుడు అనుకున్నాడు, ఇతను నాతో హాస్య చేస్తున్నాడు!
24. అతను మహారాజు యొక్క ఎవరో సేవకుడు కావచ్చు అని తలచి అతని(ని )కొరకు రాజభవనం లోనికి వెళ్ళడానికి అనుమతిని ఇచ్చాడు.
25. లోపలికి వెళ్ళి ఆ దొంగ ఒక గదిలో చాలా ధనం దొరికించుకున్నాడు, ఆ ధనాన్ని సర్వాన్ని కూడా అతని యొక్క సంచిలో పెట్టుకున్నాడు.
26. అక్కడి నుండి అతను వంట ఇంట్లోకి వెళ్లి రుచికరమైన భోజనాన్ని చూసి అతను భోజనం కూడా తిన్నాడు.
27. ఇప్పుడు అతను మళ్ళీ మహాత్ముడి యొక్క రెండో ఉపదేశాన్ని గుర్తు తెచ్చుకుని ఆలోచించాడు అయితే ఇప్పుడైతే నేను మహారాజు యొక్క ఉప్పు కూడా తిన్నాను కనుక అతని (కి) యొక్క అన్యాయం చెయ్యను అని.
28. అతను అక్కడే తన యొక్క సంచీని వదిలిపెట్టి బయటకు వచ్చాడు.
29. ఎప్పుడు అతను వంట ఇంట్లో నుండి బయటకు వచ్చి ఉన్నాడో అప్పుడు కొందరు అతనిని చూసి ఇతను దొంగ అతనిని పట్టుకోండి అని పెద్దగా అరుస్తూ ఉండినారు.
30. అప్పుడు అందరూ వచ్చి అతనిని పట్టుకొని మహారాజు యొక్క సమీపానికి తీసుకుని వెళ్ళి ఉండినారు.
31. మహారాజు అతనిని అడిగాడు-ఏమి నువ్వు దొంగవా?
32. అవును,మహారాజా!నేను దొంగను.
33. అయితే దొంగిలించిన వస్తువులు ఎక్కడ అని మళ్ళీ మహారాజు అడిగాడు.
34. దొంగ అప్పుడు సమాధానం చెప్పాడు మహారాజా! ఒక మహాత్ముడు ఉపదేశం ఇచ్చాడు ఎప్పుడూ కూడా అబద్ధం చెప్పకూడదు,ఎవరి యొక్క ఉప్పు తింటే అతని (కి)యొక్క అన్యాయం చెయ్యకూడదు అని.
35. నేను మీ యొక్క ఇంట్లో దొంగతనం చేశాను అని సత్యం కానీ నీ ఉప్పు కూడా తిన్నాను.
36. నీ యొక్క వంటింట్లోకి వెళ్ళి భోజనం చేశాను.
37. అందుచేత మహాత్ముడి యొక్క మాటను గుర్తుకు తెచ్చుకుని నాచేత దొంగిలించ బడిన వస్తువులను అన్నీ అక్కడే పెట్టి నేను బయటకు వచ్చి ఉన్నాను అని.
38. ఆ దొంగ యొక్క మాటను విని సంతుష్టుడైన మహారాజు అప్పుడే అతని కొరకు రాజభవనం యొక్క ఒక సేవను ఇచ్చాడు.
39. అటు తరువాత అతను చాలా సుఖంతో జీవించాడు.
40. నేర్చుకోవాలి మనచేత మహాత్ముల యొక్క మాటలనే శ్రవణం చేయబడాలి అని.
-प्रदीपनाथः!
తెలుగు సేత
పులిపాక వేంకట లక్ష్మీకాంతరావు
---------------------------------------------
సంస్కృతవాక్యానికి కింద తెలుగు వాక్యంతో క్రమంగా అనువాదం—
🌺☘🌺☘🌺
ఆచరణస్య మహత్వమ్!
ఆచరణము యొక్క మహత్వం
1. కస్మింశ్చిత్ నగరే ఏకః వృద్ధః చోరః నివసతి స్మ.
1. ఒకానొక నగరంలో ఒక ముసలి దొంగ నివసించేవాడు.
2. తస్య ఏకః షోడశవర్షీయః పుత్రః అపి ఆసీత్.
2. అతని యొక్క పదహారేళ్ళ కొడుకు కూడా ఉన్నాడు.
3. సః వృద్ధః చోరః ఏతావాన్ వృద్ధః అభవత్ యస్మాత్ కారణాత్ సః చౌరకార్యం కర్తుం న శక్నోతి స్మ.
3. ఆ ముసలి దొంగ ఎంత ముసలి వాడైనాడంటే దాని వల్ల దొంగతనం చెయ్యడానికి శక్తి లేక పోయింది.
4. అతః సః తస్య పుత్రం చౌరవిద్యామ్ అశిక్షయత్.
4. అందు వల్ల అతను తన యొక్క కొడుకును చోర విద్యలో శిక్షణ ఇచ్చాడు.
5. పుత్రః అపి చౌరవిద్యాయాం నిపుణః అభవత్.
5. కొడుకు కూడా చోర విద్యలో నిపుణు డైనాడు.
6. తదా తయోః పితాపుత్రయోః జీవనం సుఖేన చలతి స్మ.
6. అప్పుడు ఆ యొక్క తండ్రీకొడుకుల యొక్క జీవితం సుఖంగా గడుస్తుండేది.
7. ఏకదా వృద్ధః తస్య పుత్రమ్ అకథయత్ పుత్ర! కదాపి సాధు-మహాత్మనామ్ ఉపదేశం న శృణుయాత్.
7. ఒకసారి వృద్ధుడు అతని యొక్క కొడుకుకు చెప్పాడు పుత్రా! ఎప్పుడూ సాధు మహాత్ముల యొక్క ఉపదేశం వినవద్దు.
8. యద్యపి కుత్రాపి తే ఉపదేశం కుర్వన్తః సన్తి ఇతి దృశ్యతే తర్హి కర్ణౌ అఙ్గుల్యౌ స్థాపయిత్వా తతః నిర్గచ్ఛేత్.
8. ఒకవేళ ఎక్కడైనా వాళ్ళు ఉపదేశం ఇస్తూ ఉన్నారు అని కనుపిస్తే అప్పుడు రెండు చెవులలో వేళ్ళను పెట్టుకుని అక్కడినుండి వెళ్ళిపో.
9. తదా పుత్రః తదఙ్గీకృత్య ఆమ్, తాతః తథైవ భవతు ఇతి ఉక్తవాన్.
9. అప్పుడు కొడుకు దానికి ఒప్పుకొని సరే నాన్నా, అలాగే కానీ అని చెప్పాడు.
10. ఏకదా సః పుత్రః చిన్తితవాన్ యద్ అద్య అహం రాజభవనం గత్వా చోరయామి ఇతి.
10. ఒకసారి ఆ కొడుకు ఆలోచించాడు కదా ఇవాళ నేను రాజ భవనానికి వెళ్ళి దొంగిలిస్తాను, అని.
11. గమనసమయే మార్గే తేన ఏకత్ర జనసమ్మర్దః దృష్టః.
11. వెళ్ళేటప్పుడు దారిలో అతనిచేత ఒక చోట మనుషుల గుంపు చూడ బడింది.
12. తదా సః అన్యమ్ ఏకం పురుషం దృష్ట్వా పృష్టవాన్ తత్ర జనసమ్మర్దః కిమర్థమ్ ఇతి.
12. అప్పుడు అతను వేరే ఒక పురుషుణ్ణి చూసి అడిగాడు అక్కడ మనుషుల గుంపు ఎందుకోసం (ఉంది) అని.
13. తదా సః పురుషః ఉక్తవాన్ యత్ తత్ర ఏకః మహాత్మా సదుపదేశం కుర్వన్ అస్తి అతః జనాః తస్య ఉపదేశం శృణ్వన్తః సన్తి ఇతి.
13. అప్పుడు ఆ పురుషుడు చెప్పాడు కదా అక్కడ ఒక మహాత్ముడు సదుపదేశం చేస్తూ ఉన్నాడు అందు వల్ల జనులుఅతని యొక్క ఉపదేశాన్ని వింటూ ఉన్నారు అని.
14. తదా సః విచలితః అభవత్. ఏతద్ వచనం మయా న శ్రవణీయమ్ ఇతి మత్వా పితురాజ్ఞాపాలనాయ సః తస్య కర్ణౌ అఙ్గుల్యౌ స్థాపయిత్వా అగ్రే గచ్ఛన్ ఆసీత్.
14. అప్పుడు అతను చలించి పోయాడు. ఆ మాటలు నా చేత వినబడ కూడదు అని అనుకొని తండ్రి ఆజ్ఞను పాలించటం కోసం అతను అతని యొక్క రెండు చెవులలో వేళ్ళు పెట్టుకుని ముందుకు వెళ్తూ ఉండినాడు.
15. యదా సః తత్ర జనసమ్మర్దస్య సమీపం గతవాన్ తదా ఏకయా శిలయా సహ తస్య పాదాఘాతం భూత్వా సః భూమౌ పతితః అభవత్.
15. ఎప్పుడు అతను అక్కడ మనుషుల గుంపు యొక్క దగ్గరకు వెళ్ళాడో అప్పుడు ఒక రాయితో అతని యొక్క పాదం కొట్టుకొని అతను నేల(పై) యందు పడినవాడైనాడు.
16. తదా ఏవ సః మహాత్మనః వచనద్వయమ్ శ్రుతవాన్ ఆసీత్.
16. అప్పుడే అతను ఆ మహాత్ముని యొక్క మాటలు రెండు విని ఉండినాడు.
17. కదాపి మిథ్యా న వదేత్, కస్యాపి లవణం ఖాదతి చేత్ తస్య అన్యాయం న కరణీయం తేన సహ విశ్వాసఘాతోఽపి న కరణీయః చేతి.
17. ఎప్పుడూ అబద్ధం చెప్పరాదు,ఎవరి యొక్క ఉప్పును తింటే కనుక అతని (కి) యొక్క అన్యాయం చేయరాదు,అతని(కి) తో నమ్మక ద్రోహం చేయరాదు కూడా అని.
18. తదా సః చోరః శీఘ్రం తతః ఉత్థాయ పునః రాజభవనం ప్రతి గమనమ్ అకరోత్.
18. అప్పుడు ఆ దొంగ త్వరగా అక్కడ నుండి లేచి మళ్ళీ రాజభవనం వైపు వెళ్ళడం చేశాడు.
19. యదా సః రాజభవనం ప్రవేష్టుమ్ ఉద్యతః తదా రాజభవనస్య ద్వారపాలః తం నిరాకుర్వన్ పృష్టవాన్-
19. ఎప్పుడు అతను రాజభవనం ప్రవేశిచ బోయాడో అప్పుడు రాజభవనం యొక్క ద్వారపాలకుడు అతనిని నిరోధించి అడిగాడు-
20. భవాన్ కః? కుత్ర గచ్ఛతి ఇతి.
20. నువ్వు ఎవరు? ఎక్కడికి పోతున్నావు? అని.
21. తదా సః చోరః మహాత్మనః వచనం పాలయామి సత్యమేవ వదామి ఇతి మత్వా సః ఉక్తవాన్-
21. అప్పుడు ఆ దొంగ మహాత్ముడి మాట పాలిస్తాను, సత్యమే చెప్తాను అని తలచి అతడు చెప్పాడు-
22. అహం చోరః, రాజభవనం గత్వా అహం చౌరకార్యం కరిష్యామి ఇతి.
22. నేను దొంగను,రాజభవనా నికి వెళ్ళి నేను దొంగ తనం చెయ్యబోతాను అని.
23. ద్వారపాలః తదా చిన్తితవాన్ యత్ ఏషః మయా సహ వినోదం కరోతి।
23. ద్వారపాలకుడు అప్పుడు అనుకున్నాడు, ఇతను నాతో హాస్య చేస్తున్నాడు.
24. సః మహారాజస్య కోఽపి సేవకః స్యాత్ ఇతి మత్వా తస్మై రాజభవనస్య అన్తః గన్తుమ్ అనుమతిం దత్తవాన్.
24. అతను మహారాజు యొక్క ఎవరో సేవకుడు కావచ్చు అని తలచి అతని(ని )కొరకు రాజభవనం లోనికి వెళ్ళడానికి అనుమతిని ఇచ్చాడు.
25. అన్తః గత్వా సః చోరః ఏకస్మిన్ ప్రకోష్ఠే బహు ధనం ప్రాప్తవాన్ తత్ సర్వమపి ధనం తస్య స్యూతే స్థాపితవాన్।
25. లోపలికి వెళ్ళి ఆ దొంగ ఒక గదిలో చాలా ధనం దొరికించుకున్నాడు, ఆ ధనాన్ని సర్వాన్ని కూడా అతని యొక్క సంచిలో పెట్టుకున్నాడు.
26. తతః సః పాకశాలాం గత్వా స్వాదిష్టం భోజనం దృష్ట్వా సః భోజనమపి ఖాదితవాన్.
26. అక్కడి నుండి అతను వంట ఇంట్లోకి వెళ్లి రుచికరమైన భోజనాన్ని చూసి అతను భోజనం కూడా తిన్నాడు.
27. ఇదానీం సః పునః మహాత్మనః ద్వితీయమ్ ఉపదేశం సంస్మృత్య చిన్తితవాన్ యద్ ఇదానీం తు అహం మహారాజస్య లవణమ్ అపి ఖాదితవాన్ అతః తస్య అన్యాయం న కరోమి ఇతి.
27. ఇప్పుడు అతను మళ్ళీ మహాత్ముడి యొక్క రెండో ఉపదేశాన్ని గుర్తు తెచ్చుకుని ఆలోచించాడు అయితే ఇప్పుడైతే నేను మహారాజు యొక్క ఉప్పు కూడా తిన్నాను కనుక అతని (కి) యొక్క అన్యాయం చెయ్యను అని.
28. సః తత్రైవ తస్య స్యూతం త్యక్త్వా బహిరాగతవాన్.
28. అతను అక్కడే తన యొక్క సంచీని వదిలిపెట్టి బయటకు వచ్చాడు.
29. యదా సః పాకశాలాయాః బహిః ఆగతవాన్ ఆసీత్ తదా కేచన తం దృష్ట్వా ఏషః చోరః తం గృహ్ణన్తు ఇతి ఉచ్చైః విలాపయన్తః ఆసన్.
29. ఎప్పుడు అతను వంట ఇంట్లో నుండి బయటకు వచ్చి ఉన్నాడో అప్పుడు కొందరు అతనిని చూసి ఇతను దొంగ అతనిని పట్టుకోండి అని పెద్దగా అరుస్తూ ఉండినారు.
30. తదా సర్వే ఆగత్య తం గృహీత్వా మహారాజస్య సమీపం నీతవన్తః ఆసన్.
30. అప్పుడు అందరూ వచ్చి అతనిని పట్టుకొని మహారాజు యొక్క సమీపానికి తీసుకుని వెళ్ళి ఉండినారు.
31. మహారాజః తం పృష్టవాన్- కిం త్వం చోరః?
31. మహారాజు అతనిని అడిగాడు-ఏమి నువ్వు దొంగవా?
32. ఆమ్, మహారాజ, అహం చోరః.
32. అవును,మహారాజా! నేను దొంగను.
33. తర్హి చోరితాని వస్తూని కుత్ర ఇతి పునః మహారాజః పృష్టవాన్.
33. అయితే దొంగిలించిన వస్తువులు ఎక్కడ అని మళ్ళీ మహారాజు అడిగాడు.
34. చోరః తదా ఉత్తరితవాన్ మహారాజ! ఏకః మహాత్మా ఉపదేశం దత్తవాన్ ఆసీత్ యత్ కదాపి మిథ్యా న కథయేత్, యస్య లవణం ఖాదతి తస్య అన్యాయం న కరణీయమ్ ఇతి.
34. దొంగ అప్పుడు సమాధానం చెప్పాడు మహారాజా! ఒక మహాత్ముడు ఉపదేశం ఇచ్చాడు ఎప్పుడూ కూడా అబద్ధం చెప్పకూడదు,ఎవరి యొక్క ఉప్పు తింటే అతని (కి)యొక్క అన్యాయం చెయ్యకూడదు అని.
35. అహం భవతః గృహే చౌరకార్యం కృతవాన్ ఇతి సత్యం పరన్తు భవతః లవణమ్ అపి ఖాదితవాన్।
35. నేను మీ యొక్క ఇంట్లో దొంగతనం చేశాను అని సత్యం కానీ నీ ఉప్పు కూడా తిన్నాను.
36. భవతః పాకశాలాం గత్వా భోజనం కృతవాన్.
36. నీ యొక్క వంటింట్లోకి వెళ్ళి భోజనం చేశాను.
37. అతః మహాత్మనః కథనం సంస్మృత్య మయా చోరితాని వస్తూని సర్వాణి తత్రైవ స్థాపయిత్వా అహం బహిః ఆగతోఽస్మి ఇతి.
37. అందుచేత మహాత్ముడి యొక్క మాటను గుర్తుకు తెచ్చుకుని నాచేత దొంగిలించ బడిన వస్తువులను అన్నీ అక్కడే పెట్టి నేను బయటకు వచ్చి ఉన్నాను అని.
38. తస్య చోరస్య వచనం శ్రుత్వా సన్తుష్టః మహారాజః తదా ఏవ తస్మై రాజభవనస్య ఏకాం సేవాం దత్తవాన్.
38. ఆ దొంగ యొక్క మాటను విని సంతుష్టుడైన మహారాజు అప్పుడే అతని కొరకు రాజభవనం యొక్క ఒక సేవను ఇచ్చాడు.
39. తతః పరం సః అత్యన్తం సుఖేన జీవతి స్మ.
39. అటు తరువాత అతను చాలా సుఖంతో జీవించాడు.
40. శిక్షణీయం యత్ అస్మాభిః మహాత్మనాం వచనమ్ ఏవ శ్రోతవ్యమ్ ఇతి.
40. నేర్చుకోవాలి మనచేత మహాత్ముల యొక్క మాటలనే శ్రవణం చేయబడాలి అని.
--సంస్కృతం
ప్రదీపనాథః.
--తెలుగు సేత
పులిపాక వేంకట లక్ష్మీకాంతరావు
----------------------------------------------------
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి