सतर्कता आवश्यकी
🌺☘🌺☘🌺
1. कश्चित् युवकः तस्य विवाहस्य वर्षद्वयात् परं धनं सम्पादयितुं विदेशं गन्तुं इष्टवान्।
2. तस्य पितरौ अपि अङ्गीकृतवन्तौ।
3. तदा सः तस्य गर्भवतीं स्त्रीं मातापित्रोः सान्निध्यं त्यक्त्वा विदेशं गतवान्।
4. सः तत्र विंशतिः वर्षाणि यावत् आसीत्। बहु धनं सः सम्पादितवान्।
5. बहु धनम् इत्युक्ते सः महान् धनिकः अभवत्।
6. तदा सः मनसि चिन्तितवान् यत् इदानीं तु मया स्वगृहं गन्तव्यम् इति।
7. सः एकं पत्रं लिखित्वा गृहं प्रति प्रेषितवान् एवञ्च तदानीम् एव जलयानस्य आरोहणं कृतवान्।
8. जलयाने अन्यम् एकं यात्रिकं दृष्टवान्। सः खिन्नमनाः आसीत्।
9. सः तं पृष्टवान्- “भो महोदय। किमर्थं भवान् विषादेन उपविशन् अस्ति? किम् अभवत्?” इति।
10. “अस्मिन् देशे ज्ञानस्य मूल्यम् एव नास्ति।” इति सः यात्रिकः उक्तवान्।
11. तदा सः युवकः चिन्तितवान्- ‘अहं तु अस्मिन् देशे एव व्यापारं कृतवान्।
12. बहु धनमपि सम्पादितवान्।
13. अतः मया कर्तव्यम् अस्ति यत् अस्य देशस्य मानरक्षणं करणीयम् इति।
14. युवकः तं पृष्टवान्- “भवतः ज्ञानस्य मूल्यं किम्?”
15. “मम ज्ञानस्य सूत्राणि सन्ति, एकस्य सूत्रस्य मूल्यं पञ्चशतं स्वर्णमूद्रिकाः।” इति सः यात्रिकः उक्तवान्।
16. बहु अधिकं मूल्यं श्रुत्वा सः युवकः मनसि चिन्तितवान्- ‘किं करवाणि अधुना?’ तथापि सः चिन्तितवान् यत्- ‘एकम् एव सूत्रं क्रेष्यामि’ इति।
17. “अस्तु तर्हि, एकमेव सूत्रं मह्यं ददातु।” इति उक्तवान् युवकः।
18. “किमपि कार्यं करणात् पूर्वं निमेषद्वयं चिन्तनीयम्।” इति उक्तवान् यात्रिकः।
19. युवकः तदा लिखितवान् तस्य टिप्पणीपुस्तिकायाम्।
20. सः तस्मै यात्रिकाय पञ्चशतं स्वर्णमूद्रिकाः अपि दत्तवान्।
21. इदानीं सः युवकः गृहनगरम् आगतवान्।
22. सः मनसि चिन्तितवान् यत्- ‘कस्मै अपि सूचनां न ददामि, अहं शनैः मम पत्न्याः प्रकोष्ठं गत्वा द्रक्ष्यामि’ इति।
23. शनैः प्रकोष्ठं प्रविश्य दृष्टवान्- तस्य पत्न्याः सह एकः युवकः सूप्तवान् अस्ति इति।
24. तद्दृष्ट्वा तस्य महान् कोपः आगतः।
25. झटिति खड्गं गृहीत्वा तां हन्तुम् उद्यतः अभवत्।
26. पुनः यात्रिकस्य ज्ञानसूत्रं सहसा तस्य मनसि आगतं- ‘किमपि करणात् पूर्वं निमेषद्वयं चिन्तनीयम्’ इति।
27. तदा एव खड्गेन सह पात्रस्य स्पर्शेण शब्दम् अभवत्।
28. शब्दं श्रुत्वा सा उत्थितवती।
29. उत्थाय दृष्टवती तस्याः पतिः गृहम् आगतवान् इति।
30. तस्याः पार्श्वे यः सूप्तवान् आसीत् सः तयोः पुत्रः एव आसीत्।
31. तदा तस्य पत्नी पुत्रम् उत्थापितवती- “पुत्र उत्तिष्ठ, पश्य, तव पिता आगतः।” इति।
32. सः पुत्रः अपि शीघ्रम् उत्थाय तस्य पितरं नमस्कृतवान्।
33. तदा सः तस्य पुत्रम् आलिङ्गितवान्।
34. एवञ्च मनसि चिन्तितवान्- ‘अहं तु घोरपापं कर्तुम् उद्यतः अभवम्।
35. भगवान् एव मां रक्षितवान्।’ इति॥
🌹🌷
-प्रदीपनाथः
🌺☘🌺☘🌺
----------------------------------------------------
సతర్కతా ఆవశ్యకీ
🌺☘🌺☘🌺
1. కశ్చిత్ యువకః తస్య వివాహస్య వర్షద్వయాత్ పరం ధనం సమ్పాదయితుం విదేశం గన్తుం ఇష్టవాన్.
2. తస్య పితరౌ అపి అఙ్గీకృతవన్తౌ.
3. తదా సః తస్య గర్భవతీం స్త్రీం మాతాపిత్రోః సాన్నిధ్యం త్యక్త్వా విదేశం గతవాన్.
4. సః తత్ర వింశతిః వర్షాణి యావత్ ఆసీత్. బహు ధనం సః సమ్పాదితవాన్.
5. బహు ధనమ్ ఇత్యుక్తే సః మహాన్ ధనికః అభవత్.
6. తదా సః మనసి చిన్తితవాన్ యత్ ఇదానీం తు మయా స్వగృహం గన్తవ్యమ్ ఇతి.
7. సః ఏకం పత్రం లిఖిత్వా గృహం ప్రతి ప్రేషితవాన్ ఏవఞ్చ తదానీమ్ ఏవ జలయానస్య ఆరోహణం కృతవాన్.
8. జలయానే అన్యమ్ ఏకం యాత్రికం దృష్టవాన్. సః ఖిన్నమనాః ఆసీత్.
9. సః తం పృష్టవాన్- “భో మహోదయ. కిమర్థం భవాన్ విషాదేన ఉపవిశన్ అస్తి? కిమ్ అభవత్?” ఇతి.
10. “అస్మిన్ దేశే జ్ఞానస్య మూల్యమ్ ఏవ నాస్తి.” ఇతి సః యాత్రికః ఉక్తవాన్.
11. తదా సః యువకః చిన్తితవాన్- ‘అహం తు అస్మిన్ దేశే ఏవ వ్యాపారం కృతవాన్.
12. బహు ధనమపి సమ్పాదితవాన్.
13. అతః మయా కర్తవ్యమ్ అస్తి యత్ అస్య దేశస్య మానరక్షణం కరణీయమ్ ఇతి.
14. యువకః తం పృష్టవాన్- “భవతః జ్ఞానస్య మూల్యం కిమ్?”
15. “మమ జ్ఞానస్య సూత్రాణి సన్తి, ఏకస్య సూత్రస్య మూల్యం పఞ్చశతం స్వర్ణమూద్రికాః.” ఇతి సః యాత్రికః ఉక్తవాన్.
16. బహు అధికం మూల్యం శ్రుత్వా సః యువకః మనసి చిన్తితవాన్- ‘కిం కరవాణి అధునా?’ తథాపి సః చిన్తితవాన్ యత్- ‘ఏకమ్ ఏవ సూత్రం క్రేష్యామి’ ఇతి.
17. “అస్తు తర్హి, ఏకమేవ సూత్రం మహ్యం దదాతు.” ఇతి ఉక్తవాన్ యువకః.
18. “కిమపి కార్యం కరణాత్ పూర్వం నిమేషద్వయం చిన్తనీయమ్.” ఇతి ఉక్తవాన్ యాత్రికః.
19. యువకః తదా లిఖితవాన్ తస్య టిప్పణీపుస్తికాయామ్.
20. సః తస్మై యాత్రికాయ పఞ్చశతం స్వర్ణమూద్రికాః అపి దత్తవాన్.
21. ఇదానీం సః యువకః గృహనగరమ్ ఆగతవాన్.
22. సః మనసి చిన్తితవాన్ యత్- ‘కస్మై అపి సూచనాం న దదామి, అహం శనైః మమ పత్న్యాః ప్రకోష్ఠం గత్వా ద్రక్ష్యామి’ ఇతి.
23. శనైః ప్రకోష్ఠం ప్రవిశ్య దృష్టవాన్- తస్య పత్న్యాః సహ ఏకః యువకః సూప్తవాన్ అస్తి ఇతి.
24. తద్దృష్ట్వా తస్య మహాన్ కోపః ఆగతః.
25. ఝటితి ఖడ్గం గృహీత్వా తాం హన్తుమ్ ఉద్యతః అభవత్.
26. పునః యాత్రికస్య జ్ఞానసూత్రం సహసా తస్య మనసి ఆగతం- ‘కిమపి కరణాత్ పూర్వం నిమేషద్వయం చిన్తనీయమ్’ ఇతి.
27. తదా ఏవ ఖడ్గేన సహ పాత్రస్య స్పర్శేణ శబ్దమ్ అభవత్.
28. శబ్దం శ్రుత్వా సా ఉత్థితవతీ.
29. ఉత్థాయ దృష్టవతీ తస్యాః పతిః గృహమ్ ఆగతవాన్ ఇతి.
30. తస్యాః పార్శ్వే యః సూప్తవాన్ ఆసీత్ సః తయోః పుత్రః ఏవ ఆసీత్.
31. తదా తస్య పత్నీ పుత్రమ్ ఉత్థాపితవతీ- “పుత్ర ఉత్తిష్ఠ, పశ్య, తవ పితా ఆగతః.” ఇతి.
32. సః పుత్రః అపి శీఘ్రమ్ ఉత్థాయ తస్య పితరం నమస్కృతవాన్.
33. తదా సః తస్య పుత్రమ్ ఆలిఙ్గితవాన్.
34. ఏవఞ్చ మనసి చిన్తితవాన్- ‘అహం తు ఘోరపాపం కర్తుమ్ ఉద్యతః అభవమ్.
35. భగవాన్ ఏవ మాం రక్షితవాన్.’ ఇతి॥
🌹🌷
-ప్రదీపనాథః
🌺☘🌺☘🌺
----------------------------------------------------
వివేచన అవసరం
(సంస్కృతలేఖకు భాషాశిక్షణార్థం యథాతథానువాదం)
🌺☘🌺☘🌺
1. ఒక యువకుడు వివాహం అయి రెండు సంవత్సరాలు గడిచాక ధన సంపాదన కోసం విదేశాలకు వెళ్ళాలనే ఇచ్ఛ కలిగింది.
2. అతని తల్లిదండ్రులు కూడా అందుకు అంగీకరించారు.
3. అప్పుడు అతను గర్భవతి అయిన భార్యను, తల్లిదండ్రులను విడిచి పెట్టి విదేశాలకు వెళ్లి పోయాడు.
4. అతను అక్కడ ఇరవై సంవత్సరాలు ఉన్నాడు.
5. చాలా ధనాన్ని సంపాదించాడు. చాలా ధనం అంటే మహా ధనికుడైనాడు.
6. అప్పుడు అతను మనసులో ఇప్పుడు నేను స్వగృహానికి వెళ్ళాలి అని అనుకున్నాడు.
7. అతను తాను అప్పుడే ఇంటికి పత్రం రాసి పంపించాడు. అప్పుడే ఓడను ఎక్కాడు కూడా.
8. అతను ఓడలో మరొక యాత్రికుణ్ణి చూశాడు.
9. అతను చాలా ఖిన్నుడై (విచారంతో) ఉన్నాడు.
10. అతను ఆ యాత్రికుణ్ణి, “అయ్యా! ఎందుకు విషాదంగా కూర్చున్నావు? ఏమైంది?” అని అడిగాడు.
11. ఆ యాత్రికుడు, "ఈ దేశంలో జ్ఞానానికి విలువ లేదు," అన్నాడు.
12. అప్పుడు ఆ యువకుడు ఏమనుకున్నాడంటే, ‘నేను ఈ దేశంలోనే వ్యాపారం చేశాను.
13. చాలా ధనం సంపాదించాను. అందువల్ల ఈ దేశగౌరవం కాపాడటం నా కర్తవ్యం’, అని ఆ యాత్రికుణ్ణి, “నీ జ్ఞానం యొక్క మూల్యం ఎంత?” అని అడిగాడు.
14. “నా జ్ఞాన సూత్రాలున్నాయి. ఒక సూత్రం విలువ ఐదు వందల స్వర్ణ ముద్రికలు.” అన్నాడు ఆ యాత్రికుడు.
15. ‘అది చాలా ఎక్కువ మూల్యమ’నుకొని ‘ఇప్పుడేం చెయ్యాలి?’ అని ఆలోచించి ఒక్క సూత్రం మాత్రం కొందామనుకున్నాడు.
16. సరే ఐతే, “ఒక్క సూత్రం ఇవ్వమన్నాడు.”
17. అప్పుడు యాత్రికుడు ఒక సూత్రం చెప్పాడు.
18. "ఏదైనా పని చేసే ముందు రెండు నిమిషాలు ఆలోచించాలి" అని.
19. యువకుడు అప్పుడు ఆ సూత్రం అర్థాన్ని పుస్తకంలో వ్రాసుకున్నాడు.
20. ఆ యాత్రికుడికి ఐదు వందల స్వర్ణ ముద్రికలు కూడా ఇచ్చాడు.
21. ఆ యువకుడు ఇప్పుడు తన నగరానికి వచ్చాడు.
22. తను వచ్చిన సంగతి ఎవరికీ చెప్పకుండా, తిన్నగా తన భార్య గది లోకి వెళ్ళి చూస్తాను, అనుకున్నాడు.
23. మెల్లగా, గదిలోకి వెళ్ళి, తన పత్ని పక్కన ఒక యువకుడు పడుకొని నిద్రిస్తుండగా చూశాడు.
24. అది చూసి అతనికి చాలా కోపం వచ్చింది. తటాలున కత్తి దూసి వాళ్ళని చంపటానికి ఉద్యుక్తుడయ్యాడు.
25. మళ్ళీ యాత్రికుడి జ్ఞాన సూత్రం అతడి మనసులో మెదిలింది.
26. "ఏదైనా చెయ్యడానికి ముందు రెండు నిమిషాలు ఆలోచించాలి" అని.
27. అంతలో ఖడ్గం ఏదో పాత్రకు తగిలి శబ్ద మైంది.
28. చప్పుడు విని ఆమె నిద్ర లేచింది.
29. లేచి భర్త ఇంటికి రావటాన్ని చూసింది.
28. ఆమె పక్కన నిద్రిస్తున్న వాడు వాళ్ళ కుమారుడే.
31. అప్పుడామె పుత్రుణ్ణి నిద్ర లేపి, "పుత్రా లే, చూడు, మీ నాన్న వచ్చాడు." అని చెప్పింది.
32. ఆ పుత్రుడు కూడా వెంటనే లేచి తండ్రికి నమస్కరించాడు.
33. అప్పుడతను తన పుత్రుణ్ణి ఆలింగనం చేసుకున్నాడు.
34. ‘నేను ఘోర పాపం చేయబోయాను.
35. భగవంతుడే నన్ను రక్షించాడు’ అని మనసులో అనుకున్నాడు.
--పులిపాక వేంకట లక్ష్మీకాంతరావు
🌺☘🌺☘🌺
----------------------------------------------------
సంస్కృతవాక్యానికి కింద తెలుగు వాక్యంతో క్రమంగా అనువాదం--
1. కశ్చిత్ యువకః తస్య వివాహస్య వర్షద్వయాత్ పరం ధనం సమ్పాదయితుం విదేశం గన్తుం ఇష్టవాన్.
1. ఒక యువకుడు వివాహం అయి రెండు సంవత్సరాలు గడిచాక ధన సంపాదన కోసం విదేశాలకు వెళ్ళాలనే ఇచ్ఛ కలిగింది.
2. తస్య పితరౌ అపి అఙ్గీకృతవన్తౌ.
2. అతని తల్లిదండ్రులు కూడా అందుకు అంగీకరించారు.
3. తదా సః తస్య గర్భవతీం స్త్రీం మాతాపిత్రోః సాన్నిధ్యం త్యక్త్వా విదేశం గతవాన్.
3. అప్పుడు అతను గర్భవతి అయిన భార్యను, తల్లిదండ్రులను విడిచి పెట్టి విదేశాలకు వెళ్లి పోయాడు.
4. సః తత్ర వింశతిః వర్షాణి యావత్ ఆసీత్.
4. అతను అక్కడ ఇరవై సంవత్సరాలు ఉన్నాడు.
5. బహు ధనం సః సమ్పాదితవాన్. బహు ధనమ్ ఇత్యుక్తే సః మహాన్ ధనికః అభవత్.
5. చాలా ధనాన్ని సంపాదించాడు. చాలా ధనం అంటే మహా ధనికుడైనాడు.
6. తదా సః మనసి చిన్తితవాన్ యత్ ఇదానీం తు మయా స్వగృహం గన్తవ్యమ్ ఇతి.
6. అప్పుడు అతను మనసులో ఇప్పుడు నేను స్వగృహానికి వెళ్ళాలి అని అనుకున్నాడు.
7. సః ఏకం పత్రం లిఖిత్వా గృహం ప్రతి ప్రేషితవాన్ ఏవఞ్చ తదానీమ్ ఏవ జలయానస్య ఆరోహణం కృతవాన్.
7. అతను తాను అప్పుడే ఇంటికి పత్రం రాసి పంపించాడు. అప్పుడే ఓడను ఎక్కాడు కూడా.
8. జలయానే అన్యమ్ ఏకం యాత్రికం దృష్టవాన్.
8. అతను ఓడలో మరొక యాత్రికుణ్ణి చూశాడు.
9. సః ఖిన్నమనాః ఆసీత్. సః తం పృష్టవాన్- “భో మహోదయ. కిమర్థం భవాన్ విషాదేన ఉపవిశన్ అస్తి? కిమ్ అభవత్?” ఇతి.
9. అతను చాలా ఖిన్నుడై (విచారంతో) ఉన్నాడు. అతను ఆ యాత్రికుణ్ణి, “అయ్యా! ఎందుకు విషాదంగా కూర్చున్నావు? ఏమైంది?” అని అడిగాడు.
10. “అస్మిన్ దేశే జ్ఞానస్య మూల్యమ్ ఏవ నాస్తి.” ఇతి సః యాత్రికః ఉక్తవాన్.
10. ఆ యాత్రికుడు, "ఈ దేశంలో జ్ఞానానికి విలువ లేదు," అన్నాడు.
11. తదా సః యువకః చిన్తితవాన్- ‘అహం తు అస్మిన్ దేశే ఏవ వ్యాపారం కృతవాన్.
11. అప్పుడు ఆ యువకుడు ఏమనుకున్నాడంటే, ‘నేను ఈ దేశంలోనే వ్యాపారం చేశాను.
12. బహు ధనమపి సమ్పాదితవాన్.
12. చాలా ధనం సంపాదించాను.
13. అతః మయా కర్తవ్యమ్ అస్తి యత్ అస్య దేశస్య మానరక్షణం కరణీయమ్ ఇతి.
13. అందువల్ల ఈ దేశగౌరవం కాపాడటం నా కర్తవ్యం’, అని
14. యువకః తం పృష్టవాన్- “భవతః జ్ఞానస్య మూల్యం కిమ్?”
14. ఆ యాత్రికుణ్ణి, “నీ జ్ఞానం యొక్క మూల్యం ఎంత?” అని అడిగాడు.
15. “మమ జ్ఞానస్య సూత్రాణి సన్తి, ఏకస్య సూత్రస్య మూల్యం పఞ్చశతం స్వర్ణమూద్రికాః.” ఇతి సః యాత్రికః ఉక్తవాన్.
15. “నా జ్ఞాన సూత్రాలున్నాయి. ఒక సూత్రం విలువ ఐదు వందల స్వర్ణ ముద్రికలు.” అన్నాడు ఆ యాత్రికుడు.
16. బహు అధికం మూల్యం శ్రుత్వా సః యువకః మనసి చిన్తితవాన్- ‘కిం కరవాణి అధునా?’ తథాపి సః చిన్తితవాన్ యత్- ‘ఏకమ్ ఏవ సూత్రం క్రేష్యామి’ ఇతి.
16. ‘అది చాలా ఎక్కువ మూల్యమ’నుకొని ‘ఇప్పుడేం చెయ్యాలి?’ అని ఆలోచించి ఒక్క సూత్రం మాత్రం కొందామనుకున్నాడు.
17. “అస్తు తర్హి, ఏకమేవ సూత్రం మహ్యం దదాతు.” ఇతి ఉక్తవాన్ యువకః.
17. సరే ఐతే, “ఒక్క సూత్రం ఇవ్వమ”న్నాడు యువకుడు.
18. “కిమపి కార్యం కరణాత్ పూర్వం నిమేషద్వయం చిన్తనీయమ్.” ఇతి ఉక్తవాన్ యాత్రికః.
18. "ఏదైనా పని చేసే ముందు రెండు నిమిషాలు ఆలోచించాలి" అని అప్పుడు యాత్రికుడు ఒక సూత్రం చెప్పాడు.
19. యువకః తదా లిఖితవాన్ తస్య టిప్పణీపుస్తికాయామ్.
19. యువకుడు అప్పుడు ఆ సూత్రం అర్థాన్ని పుస్తకంలో వ్రాసుకున్నాడు.
20. సః తస్మై యాత్రికాయ పఞ్చశతం స్వర్ణమూద్రికాః అపి దత్తవాన్.
20. ఆ యాత్రికుడికి ఐదు వందల స్వర్ణ ముద్రికలు కూడా ఇచ్చాడు.
21. ఇదానీం సః యువకః గృహనగరమ్ ఆగతవాన్.
21. ఆ యువకుడు ఇప్పుడు తన నగరానికి వచ్చాడు.
22. సః మనసి చిన్తితవాన్ యత్- ‘కస్మై అపి సూచనాం న దదామి, అహం శనైః మమ పత్న్యాః ప్రకోష్ఠం గత్వా ద్రక్ష్యామి’ ఇతి.
22. తను వచ్చిన సంగతి ఎవరికీ చెప్పకుండా, తిన్నగా తన భార్య గది లోకి వెళ్ళి చూస్తాను, అనుకున్నాడు.
23. శనైః ప్రకోష్ఠం ప్రవిశ్య దృష్టవాన్- తస్య పత్న్యాః సహ ఏకః యువకః సూప్తవాన్ అస్తి ఇతి.
23. మెల్లగా, గదిలోకి వెళ్ళి, తన పత్ని పక్కన ఒక యువకుడు పడుకొని నిద్రిస్తుండగా చూశాడు.
24. తద్దృష్ట్వా తస్య మహాన్ కోపః ఆగతః.
24. అది చూసి అతనికి చాలా కోపం వచ్చింది.
25. ఝటితి ఖడ్గం గృహీత్వా తాం హన్తుమ్ ఉద్యతః అభవత్.
25. తటాలున కత్తి దూసి వాళ్ళని చంపటానికి ఉద్యుక్తుడయ్యాడు.
26. పునః యాత్రికస్య జ్ఞానసూత్రం సహసా తస్య మనసి ఆగతం- ‘కిమపి కరణాత్ పూర్వం నిమేషద్వయం చిన్తనీయమ్’ ఇతి.
26. మళ్ళీ యాత్రికుడి జ్ఞాన సూత్రం అతడి మనసులో మెదిలింది- "ఏదైనా చెయ్యడానికి ముందు రెండు నిమిషాలు ఆలోచించాలి." అని.
27. తదా ఏవ ఖడ్గేన సహ పాత్రస్య స్పర్శేణ శబ్దమ్ అభవత్.
27. అంతలో ఖడ్గం ఏదో పాత్రకు తగిలి శబ్దమైంది.
28. శబ్దం శ్రుత్వా సా ఉత్థితవతీ.
28. చప్పుడు విని ఆమె నిద్ర లేచింది.
29. ఉత్థాయ దృష్టవతీ తస్యాః పతిః గృహమ్ ఆగతవాన్ ఇతి.
29. లేచి భర్త ఇంటికి రావటాన్ని చూసింది.
30. తస్యాః పార్శ్వే యః సూప్తవాన్ ఆసీత్ సః తయోః పుత్రః ఏవ ఆసీత్.
28. ఆమె పక్కన నిద్రిస్తున్న వాడు వాళ్ళ కుమారుడే.
31. తదా తస్య పత్నీ పుత్రమ్ ఉత్థాపితవతీ- “పుత్ర ఉత్తిష్ఠ, పశ్య, తవ పితా ఆగతః.” ఇతి.
31. అప్పుడామె పుత్రుణ్ణి నిద్ర లేపి, "పుత్రా లే, చూడు, మీ నాన్న వచ్చాడు." అని చెప్పింది.
32. సః పుత్రః అపి శీఘ్రమ్ ఉత్థాయ తస్య పితరం నమస్కృతవాన్.
32. ఆ పుత్రుడు కూడా వెంటనే లేచి తండ్రికి నమస్కరించాడు.
33. తదా సః తస్య పుత్రమ్ ఆలిఙ్గితవాన్.
33. అప్పుడతను తన పుత్రుణ్ణి ఆలింగనం చేసుకున్నాడు.
34. ఏవఞ్చ మనసి చిన్తితవాన్- ‘అహం తు ఘోరపాపం కర్తుమ్ ఉద్యతః అభవమ్.
34. ‘నేను ఘోర పాపం చేయబోయాను.
35. భగవాన్ ఏవ మాం రక్షితవాన్.’ ఇతి॥
35. భగవంతుడే నన్ను రక్షించాడు’ అని మనసులో అనుకున్నాడు.
సంస్కృతం--ప్రదీపనాథః
తెలుగు--పులిపాక వేంకట లక్ష్మీకాంతరావు
----------------------------------------------------
🌺☘🌺☘🌺
1. कश्चित् युवकः तस्य विवाहस्य वर्षद्वयात् परं धनं सम्पादयितुं विदेशं गन्तुं इष्टवान्।
2. तस्य पितरौ अपि अङ्गीकृतवन्तौ।
3. तदा सः तस्य गर्भवतीं स्त्रीं मातापित्रोः सान्निध्यं त्यक्त्वा विदेशं गतवान्।
4. सः तत्र विंशतिः वर्षाणि यावत् आसीत्। बहु धनं सः सम्पादितवान्।
5. बहु धनम् इत्युक्ते सः महान् धनिकः अभवत्।
6. तदा सः मनसि चिन्तितवान् यत् इदानीं तु मया स्वगृहं गन्तव्यम् इति।
7. सः एकं पत्रं लिखित्वा गृहं प्रति प्रेषितवान् एवञ्च तदानीम् एव जलयानस्य आरोहणं कृतवान्।
8. जलयाने अन्यम् एकं यात्रिकं दृष्टवान्। सः खिन्नमनाः आसीत्।
9. सः तं पृष्टवान्- “भो महोदय। किमर्थं भवान् विषादेन उपविशन् अस्ति? किम् अभवत्?” इति।
10. “अस्मिन् देशे ज्ञानस्य मूल्यम् एव नास्ति।” इति सः यात्रिकः उक्तवान्।
11. तदा सः युवकः चिन्तितवान्- ‘अहं तु अस्मिन् देशे एव व्यापारं कृतवान्।
12. बहु धनमपि सम्पादितवान्।
13. अतः मया कर्तव्यम् अस्ति यत् अस्य देशस्य मानरक्षणं करणीयम् इति।
14. युवकः तं पृष्टवान्- “भवतः ज्ञानस्य मूल्यं किम्?”
15. “मम ज्ञानस्य सूत्राणि सन्ति, एकस्य सूत्रस्य मूल्यं पञ्चशतं स्वर्णमूद्रिकाः।” इति सः यात्रिकः उक्तवान्।
16. बहु अधिकं मूल्यं श्रुत्वा सः युवकः मनसि चिन्तितवान्- ‘किं करवाणि अधुना?’ तथापि सः चिन्तितवान् यत्- ‘एकम् एव सूत्रं क्रेष्यामि’ इति।
17. “अस्तु तर्हि, एकमेव सूत्रं मह्यं ददातु।” इति उक्तवान् युवकः।
18. “किमपि कार्यं करणात् पूर्वं निमेषद्वयं चिन्तनीयम्।” इति उक्तवान् यात्रिकः।
19. युवकः तदा लिखितवान् तस्य टिप्पणीपुस्तिकायाम्।
20. सः तस्मै यात्रिकाय पञ्चशतं स्वर्णमूद्रिकाः अपि दत्तवान्।
21. इदानीं सः युवकः गृहनगरम् आगतवान्।
22. सः मनसि चिन्तितवान् यत्- ‘कस्मै अपि सूचनां न ददामि, अहं शनैः मम पत्न्याः प्रकोष्ठं गत्वा द्रक्ष्यामि’ इति।
23. शनैः प्रकोष्ठं प्रविश्य दृष्टवान्- तस्य पत्न्याः सह एकः युवकः सूप्तवान् अस्ति इति।
24. तद्दृष्ट्वा तस्य महान् कोपः आगतः।
25. झटिति खड्गं गृहीत्वा तां हन्तुम् उद्यतः अभवत्।
26. पुनः यात्रिकस्य ज्ञानसूत्रं सहसा तस्य मनसि आगतं- ‘किमपि करणात् पूर्वं निमेषद्वयं चिन्तनीयम्’ इति।
27. तदा एव खड्गेन सह पात्रस्य स्पर्शेण शब्दम् अभवत्।
28. शब्दं श्रुत्वा सा उत्थितवती।
29. उत्थाय दृष्टवती तस्याः पतिः गृहम् आगतवान् इति।
30. तस्याः पार्श्वे यः सूप्तवान् आसीत् सः तयोः पुत्रः एव आसीत्।
31. तदा तस्य पत्नी पुत्रम् उत्थापितवती- “पुत्र उत्तिष्ठ, पश्य, तव पिता आगतः।” इति।
32. सः पुत्रः अपि शीघ्रम् उत्थाय तस्य पितरं नमस्कृतवान्।
33. तदा सः तस्य पुत्रम् आलिङ्गितवान्।
34. एवञ्च मनसि चिन्तितवान्- ‘अहं तु घोरपापं कर्तुम् उद्यतः अभवम्।
35. भगवान् एव मां रक्षितवान्।’ इति॥
🌹🌷
-प्रदीपनाथः
🌺☘🌺☘🌺
----------------------------------------------------
సతర్కతా ఆవశ్యకీ
🌺☘🌺☘🌺
1. కశ్చిత్ యువకః తస్య వివాహస్య వర్షద్వయాత్ పరం ధనం సమ్పాదయితుం విదేశం గన్తుం ఇష్టవాన్.
2. తస్య పితరౌ అపి అఙ్గీకృతవన్తౌ.
3. తదా సః తస్య గర్భవతీం స్త్రీం మాతాపిత్రోః సాన్నిధ్యం త్యక్త్వా విదేశం గతవాన్.
4. సః తత్ర వింశతిః వర్షాణి యావత్ ఆసీత్. బహు ధనం సః సమ్పాదితవాన్.
5. బహు ధనమ్ ఇత్యుక్తే సః మహాన్ ధనికః అభవత్.
6. తదా సః మనసి చిన్తితవాన్ యత్ ఇదానీం తు మయా స్వగృహం గన్తవ్యమ్ ఇతి.
7. సః ఏకం పత్రం లిఖిత్వా గృహం ప్రతి ప్రేషితవాన్ ఏవఞ్చ తదానీమ్ ఏవ జలయానస్య ఆరోహణం కృతవాన్.
8. జలయానే అన్యమ్ ఏకం యాత్రికం దృష్టవాన్. సః ఖిన్నమనాః ఆసీత్.
9. సః తం పృష్టవాన్- “భో మహోదయ. కిమర్థం భవాన్ విషాదేన ఉపవిశన్ అస్తి? కిమ్ అభవత్?” ఇతి.
10. “అస్మిన్ దేశే జ్ఞానస్య మూల్యమ్ ఏవ నాస్తి.” ఇతి సః యాత్రికః ఉక్తవాన్.
11. తదా సః యువకః చిన్తితవాన్- ‘అహం తు అస్మిన్ దేశే ఏవ వ్యాపారం కృతవాన్.
12. బహు ధనమపి సమ్పాదితవాన్.
13. అతః మయా కర్తవ్యమ్ అస్తి యత్ అస్య దేశస్య మానరక్షణం కరణీయమ్ ఇతి.
14. యువకః తం పృష్టవాన్- “భవతః జ్ఞానస్య మూల్యం కిమ్?”
15. “మమ జ్ఞానస్య సూత్రాణి సన్తి, ఏకస్య సూత్రస్య మూల్యం పఞ్చశతం స్వర్ణమూద్రికాః.” ఇతి సః యాత్రికః ఉక్తవాన్.
16. బహు అధికం మూల్యం శ్రుత్వా సః యువకః మనసి చిన్తితవాన్- ‘కిం కరవాణి అధునా?’ తథాపి సః చిన్తితవాన్ యత్- ‘ఏకమ్ ఏవ సూత్రం క్రేష్యామి’ ఇతి.
17. “అస్తు తర్హి, ఏకమేవ సూత్రం మహ్యం దదాతు.” ఇతి ఉక్తవాన్ యువకః.
18. “కిమపి కార్యం కరణాత్ పూర్వం నిమేషద్వయం చిన్తనీయమ్.” ఇతి ఉక్తవాన్ యాత్రికః.
19. యువకః తదా లిఖితవాన్ తస్య టిప్పణీపుస్తికాయామ్.
20. సః తస్మై యాత్రికాయ పఞ్చశతం స్వర్ణమూద్రికాః అపి దత్తవాన్.
21. ఇదానీం సః యువకః గృహనగరమ్ ఆగతవాన్.
22. సః మనసి చిన్తితవాన్ యత్- ‘కస్మై అపి సూచనాం న దదామి, అహం శనైః మమ పత్న్యాః ప్రకోష్ఠం గత్వా ద్రక్ష్యామి’ ఇతి.
23. శనైః ప్రకోష్ఠం ప్రవిశ్య దృష్టవాన్- తస్య పత్న్యాః సహ ఏకః యువకః సూప్తవాన్ అస్తి ఇతి.
24. తద్దృష్ట్వా తస్య మహాన్ కోపః ఆగతః.
25. ఝటితి ఖడ్గం గృహీత్వా తాం హన్తుమ్ ఉద్యతః అభవత్.
26. పునః యాత్రికస్య జ్ఞానసూత్రం సహసా తస్య మనసి ఆగతం- ‘కిమపి కరణాత్ పూర్వం నిమేషద్వయం చిన్తనీయమ్’ ఇతి.
27. తదా ఏవ ఖడ్గేన సహ పాత్రస్య స్పర్శేణ శబ్దమ్ అభవత్.
28. శబ్దం శ్రుత్వా సా ఉత్థితవతీ.
29. ఉత్థాయ దృష్టవతీ తస్యాః పతిః గృహమ్ ఆగతవాన్ ఇతి.
30. తస్యాః పార్శ్వే యః సూప్తవాన్ ఆసీత్ సః తయోః పుత్రః ఏవ ఆసీత్.
31. తదా తస్య పత్నీ పుత్రమ్ ఉత్థాపితవతీ- “పుత్ర ఉత్తిష్ఠ, పశ్య, తవ పితా ఆగతః.” ఇతి.
32. సః పుత్రః అపి శీఘ్రమ్ ఉత్థాయ తస్య పితరం నమస్కృతవాన్.
33. తదా సః తస్య పుత్రమ్ ఆలిఙ్గితవాన్.
34. ఏవఞ్చ మనసి చిన్తితవాన్- ‘అహం తు ఘోరపాపం కర్తుమ్ ఉద్యతః అభవమ్.
35. భగవాన్ ఏవ మాం రక్షితవాన్.’ ఇతి॥
🌹🌷
-ప్రదీపనాథః
🌺☘🌺☘🌺
----------------------------------------------------
వివేచన అవసరం
(సంస్కృతలేఖకు భాషాశిక్షణార్థం యథాతథానువాదం)
🌺☘🌺☘🌺
1. ఒక యువకుడు వివాహం అయి రెండు సంవత్సరాలు గడిచాక ధన సంపాదన కోసం విదేశాలకు వెళ్ళాలనే ఇచ్ఛ కలిగింది.
2. అతని తల్లిదండ్రులు కూడా అందుకు అంగీకరించారు.
3. అప్పుడు అతను గర్భవతి అయిన భార్యను, తల్లిదండ్రులను విడిచి పెట్టి విదేశాలకు వెళ్లి పోయాడు.
4. అతను అక్కడ ఇరవై సంవత్సరాలు ఉన్నాడు.
5. చాలా ధనాన్ని సంపాదించాడు. చాలా ధనం అంటే మహా ధనికుడైనాడు.
6. అప్పుడు అతను మనసులో ఇప్పుడు నేను స్వగృహానికి వెళ్ళాలి అని అనుకున్నాడు.
7. అతను తాను అప్పుడే ఇంటికి పత్రం రాసి పంపించాడు. అప్పుడే ఓడను ఎక్కాడు కూడా.
8. అతను ఓడలో మరొక యాత్రికుణ్ణి చూశాడు.
9. అతను చాలా ఖిన్నుడై (విచారంతో) ఉన్నాడు.
10. అతను ఆ యాత్రికుణ్ణి, “అయ్యా! ఎందుకు విషాదంగా కూర్చున్నావు? ఏమైంది?” అని అడిగాడు.
11. ఆ యాత్రికుడు, "ఈ దేశంలో జ్ఞానానికి విలువ లేదు," అన్నాడు.
12. అప్పుడు ఆ యువకుడు ఏమనుకున్నాడంటే, ‘నేను ఈ దేశంలోనే వ్యాపారం చేశాను.
13. చాలా ధనం సంపాదించాను. అందువల్ల ఈ దేశగౌరవం కాపాడటం నా కర్తవ్యం’, అని ఆ యాత్రికుణ్ణి, “నీ జ్ఞానం యొక్క మూల్యం ఎంత?” అని అడిగాడు.
14. “నా జ్ఞాన సూత్రాలున్నాయి. ఒక సూత్రం విలువ ఐదు వందల స్వర్ణ ముద్రికలు.” అన్నాడు ఆ యాత్రికుడు.
15. ‘అది చాలా ఎక్కువ మూల్యమ’నుకొని ‘ఇప్పుడేం చెయ్యాలి?’ అని ఆలోచించి ఒక్క సూత్రం మాత్రం కొందామనుకున్నాడు.
16. సరే ఐతే, “ఒక్క సూత్రం ఇవ్వమన్నాడు.”
17. అప్పుడు యాత్రికుడు ఒక సూత్రం చెప్పాడు.
18. "ఏదైనా పని చేసే ముందు రెండు నిమిషాలు ఆలోచించాలి" అని.
19. యువకుడు అప్పుడు ఆ సూత్రం అర్థాన్ని పుస్తకంలో వ్రాసుకున్నాడు.
20. ఆ యాత్రికుడికి ఐదు వందల స్వర్ణ ముద్రికలు కూడా ఇచ్చాడు.
21. ఆ యువకుడు ఇప్పుడు తన నగరానికి వచ్చాడు.
22. తను వచ్చిన సంగతి ఎవరికీ చెప్పకుండా, తిన్నగా తన భార్య గది లోకి వెళ్ళి చూస్తాను, అనుకున్నాడు.
23. మెల్లగా, గదిలోకి వెళ్ళి, తన పత్ని పక్కన ఒక యువకుడు పడుకొని నిద్రిస్తుండగా చూశాడు.
24. అది చూసి అతనికి చాలా కోపం వచ్చింది. తటాలున కత్తి దూసి వాళ్ళని చంపటానికి ఉద్యుక్తుడయ్యాడు.
25. మళ్ళీ యాత్రికుడి జ్ఞాన సూత్రం అతడి మనసులో మెదిలింది.
26. "ఏదైనా చెయ్యడానికి ముందు రెండు నిమిషాలు ఆలోచించాలి" అని.
27. అంతలో ఖడ్గం ఏదో పాత్రకు తగిలి శబ్ద మైంది.
28. చప్పుడు విని ఆమె నిద్ర లేచింది.
29. లేచి భర్త ఇంటికి రావటాన్ని చూసింది.
28. ఆమె పక్కన నిద్రిస్తున్న వాడు వాళ్ళ కుమారుడే.
31. అప్పుడామె పుత్రుణ్ణి నిద్ర లేపి, "పుత్రా లే, చూడు, మీ నాన్న వచ్చాడు." అని చెప్పింది.
32. ఆ పుత్రుడు కూడా వెంటనే లేచి తండ్రికి నమస్కరించాడు.
33. అప్పుడతను తన పుత్రుణ్ణి ఆలింగనం చేసుకున్నాడు.
34. ‘నేను ఘోర పాపం చేయబోయాను.
35. భగవంతుడే నన్ను రక్షించాడు’ అని మనసులో అనుకున్నాడు.
--పులిపాక వేంకట లక్ష్మీకాంతరావు
🌺☘🌺☘🌺
----------------------------------------------------
సంస్కృతవాక్యానికి కింద తెలుగు వాక్యంతో క్రమంగా అనువాదం--
1. కశ్చిత్ యువకః తస్య వివాహస్య వర్షద్వయాత్ పరం ధనం సమ్పాదయితుం విదేశం గన్తుం ఇష్టవాన్.
1. ఒక యువకుడు వివాహం అయి రెండు సంవత్సరాలు గడిచాక ధన సంపాదన కోసం విదేశాలకు వెళ్ళాలనే ఇచ్ఛ కలిగింది.
2. తస్య పితరౌ అపి అఙ్గీకృతవన్తౌ.
2. అతని తల్లిదండ్రులు కూడా అందుకు అంగీకరించారు.
3. తదా సః తస్య గర్భవతీం స్త్రీం మాతాపిత్రోః సాన్నిధ్యం త్యక్త్వా విదేశం గతవాన్.
3. అప్పుడు అతను గర్భవతి అయిన భార్యను, తల్లిదండ్రులను విడిచి పెట్టి విదేశాలకు వెళ్లి పోయాడు.
4. సః తత్ర వింశతిః వర్షాణి యావత్ ఆసీత్.
4. అతను అక్కడ ఇరవై సంవత్సరాలు ఉన్నాడు.
5. బహు ధనం సః సమ్పాదితవాన్. బహు ధనమ్ ఇత్యుక్తే సః మహాన్ ధనికః అభవత్.
5. చాలా ధనాన్ని సంపాదించాడు. చాలా ధనం అంటే మహా ధనికుడైనాడు.
6. తదా సః మనసి చిన్తితవాన్ యత్ ఇదానీం తు మయా స్వగృహం గన్తవ్యమ్ ఇతి.
6. అప్పుడు అతను మనసులో ఇప్పుడు నేను స్వగృహానికి వెళ్ళాలి అని అనుకున్నాడు.
7. సః ఏకం పత్రం లిఖిత్వా గృహం ప్రతి ప్రేషితవాన్ ఏవఞ్చ తదానీమ్ ఏవ జలయానస్య ఆరోహణం కృతవాన్.
7. అతను తాను అప్పుడే ఇంటికి పత్రం రాసి పంపించాడు. అప్పుడే ఓడను ఎక్కాడు కూడా.
8. జలయానే అన్యమ్ ఏకం యాత్రికం దృష్టవాన్.
8. అతను ఓడలో మరొక యాత్రికుణ్ణి చూశాడు.
9. సః ఖిన్నమనాః ఆసీత్. సః తం పృష్టవాన్- “భో మహోదయ. కిమర్థం భవాన్ విషాదేన ఉపవిశన్ అస్తి? కిమ్ అభవత్?” ఇతి.
9. అతను చాలా ఖిన్నుడై (విచారంతో) ఉన్నాడు. అతను ఆ యాత్రికుణ్ణి, “అయ్యా! ఎందుకు విషాదంగా కూర్చున్నావు? ఏమైంది?” అని అడిగాడు.
10. “అస్మిన్ దేశే జ్ఞానస్య మూల్యమ్ ఏవ నాస్తి.” ఇతి సః యాత్రికః ఉక్తవాన్.
10. ఆ యాత్రికుడు, "ఈ దేశంలో జ్ఞానానికి విలువ లేదు," అన్నాడు.
11. తదా సః యువకః చిన్తితవాన్- ‘అహం తు అస్మిన్ దేశే ఏవ వ్యాపారం కృతవాన్.
11. అప్పుడు ఆ యువకుడు ఏమనుకున్నాడంటే, ‘నేను ఈ దేశంలోనే వ్యాపారం చేశాను.
12. బహు ధనమపి సమ్పాదితవాన్.
12. చాలా ధనం సంపాదించాను.
13. అతః మయా కర్తవ్యమ్ అస్తి యత్ అస్య దేశస్య మానరక్షణం కరణీయమ్ ఇతి.
13. అందువల్ల ఈ దేశగౌరవం కాపాడటం నా కర్తవ్యం’, అని
14. యువకః తం పృష్టవాన్- “భవతః జ్ఞానస్య మూల్యం కిమ్?”
14. ఆ యాత్రికుణ్ణి, “నీ జ్ఞానం యొక్క మూల్యం ఎంత?” అని అడిగాడు.
15. “మమ జ్ఞానస్య సూత్రాణి సన్తి, ఏకస్య సూత్రస్య మూల్యం పఞ్చశతం స్వర్ణమూద్రికాః.” ఇతి సః యాత్రికః ఉక్తవాన్.
15. “నా జ్ఞాన సూత్రాలున్నాయి. ఒక సూత్రం విలువ ఐదు వందల స్వర్ణ ముద్రికలు.” అన్నాడు ఆ యాత్రికుడు.
16. బహు అధికం మూల్యం శ్రుత్వా సః యువకః మనసి చిన్తితవాన్- ‘కిం కరవాణి అధునా?’ తథాపి సః చిన్తితవాన్ యత్- ‘ఏకమ్ ఏవ సూత్రం క్రేష్యామి’ ఇతి.
16. ‘అది చాలా ఎక్కువ మూల్యమ’నుకొని ‘ఇప్పుడేం చెయ్యాలి?’ అని ఆలోచించి ఒక్క సూత్రం మాత్రం కొందామనుకున్నాడు.
17. “అస్తు తర్హి, ఏకమేవ సూత్రం మహ్యం దదాతు.” ఇతి ఉక్తవాన్ యువకః.
17. సరే ఐతే, “ఒక్క సూత్రం ఇవ్వమ”న్నాడు యువకుడు.
18. “కిమపి కార్యం కరణాత్ పూర్వం నిమేషద్వయం చిన్తనీయమ్.” ఇతి ఉక్తవాన్ యాత్రికః.
18. "ఏదైనా పని చేసే ముందు రెండు నిమిషాలు ఆలోచించాలి" అని అప్పుడు యాత్రికుడు ఒక సూత్రం చెప్పాడు.
19. యువకః తదా లిఖితవాన్ తస్య టిప్పణీపుస్తికాయామ్.
19. యువకుడు అప్పుడు ఆ సూత్రం అర్థాన్ని పుస్తకంలో వ్రాసుకున్నాడు.
20. సః తస్మై యాత్రికాయ పఞ్చశతం స్వర్ణమూద్రికాః అపి దత్తవాన్.
20. ఆ యాత్రికుడికి ఐదు వందల స్వర్ణ ముద్రికలు కూడా ఇచ్చాడు.
21. ఇదానీం సః యువకః గృహనగరమ్ ఆగతవాన్.
21. ఆ యువకుడు ఇప్పుడు తన నగరానికి వచ్చాడు.
22. సః మనసి చిన్తితవాన్ యత్- ‘కస్మై అపి సూచనాం న దదామి, అహం శనైః మమ పత్న్యాః ప్రకోష్ఠం గత్వా ద్రక్ష్యామి’ ఇతి.
22. తను వచ్చిన సంగతి ఎవరికీ చెప్పకుండా, తిన్నగా తన భార్య గది లోకి వెళ్ళి చూస్తాను, అనుకున్నాడు.
23. శనైః ప్రకోష్ఠం ప్రవిశ్య దృష్టవాన్- తస్య పత్న్యాః సహ ఏకః యువకః సూప్తవాన్ అస్తి ఇతి.
23. మెల్లగా, గదిలోకి వెళ్ళి, తన పత్ని పక్కన ఒక యువకుడు పడుకొని నిద్రిస్తుండగా చూశాడు.
24. తద్దృష్ట్వా తస్య మహాన్ కోపః ఆగతః.
24. అది చూసి అతనికి చాలా కోపం వచ్చింది.
25. ఝటితి ఖడ్గం గృహీత్వా తాం హన్తుమ్ ఉద్యతః అభవత్.
25. తటాలున కత్తి దూసి వాళ్ళని చంపటానికి ఉద్యుక్తుడయ్యాడు.
26. పునః యాత్రికస్య జ్ఞానసూత్రం సహసా తస్య మనసి ఆగతం- ‘కిమపి కరణాత్ పూర్వం నిమేషద్వయం చిన్తనీయమ్’ ఇతి.
26. మళ్ళీ యాత్రికుడి జ్ఞాన సూత్రం అతడి మనసులో మెదిలింది- "ఏదైనా చెయ్యడానికి ముందు రెండు నిమిషాలు ఆలోచించాలి." అని.
27. తదా ఏవ ఖడ్గేన సహ పాత్రస్య స్పర్శేణ శబ్దమ్ అభవత్.
27. అంతలో ఖడ్గం ఏదో పాత్రకు తగిలి శబ్దమైంది.
28. శబ్దం శ్రుత్వా సా ఉత్థితవతీ.
28. చప్పుడు విని ఆమె నిద్ర లేచింది.
29. ఉత్థాయ దృష్టవతీ తస్యాః పతిః గృహమ్ ఆగతవాన్ ఇతి.
29. లేచి భర్త ఇంటికి రావటాన్ని చూసింది.
30. తస్యాః పార్శ్వే యః సూప్తవాన్ ఆసీత్ సః తయోః పుత్రః ఏవ ఆసీత్.
28. ఆమె పక్కన నిద్రిస్తున్న వాడు వాళ్ళ కుమారుడే.
31. తదా తస్య పత్నీ పుత్రమ్ ఉత్థాపితవతీ- “పుత్ర ఉత్తిష్ఠ, పశ్య, తవ పితా ఆగతః.” ఇతి.
31. అప్పుడామె పుత్రుణ్ణి నిద్ర లేపి, "పుత్రా లే, చూడు, మీ నాన్న వచ్చాడు." అని చెప్పింది.
32. సః పుత్రః అపి శీఘ్రమ్ ఉత్థాయ తస్య పితరం నమస్కృతవాన్.
32. ఆ పుత్రుడు కూడా వెంటనే లేచి తండ్రికి నమస్కరించాడు.
33. తదా సః తస్య పుత్రమ్ ఆలిఙ్గితవాన్.
33. అప్పుడతను తన పుత్రుణ్ణి ఆలింగనం చేసుకున్నాడు.
34. ఏవఞ్చ మనసి చిన్తితవాన్- ‘అహం తు ఘోరపాపం కర్తుమ్ ఉద్యతః అభవమ్.
34. ‘నేను ఘోర పాపం చేయబోయాను.
35. భగవాన్ ఏవ మాం రక్షితవాన్.’ ఇతి॥
35. భగవంతుడే నన్ను రక్షించాడు’ అని మనసులో అనుకున్నాడు.
సంస్కృతం--ప్రదీపనాథః
తెలుగు--పులిపాక వేంకట లక్ష్మీకాంతరావు
----------------------------------------------------
కామెంట్లు లేవు:
కామెంట్ను పోస్ట్ చేయండి