20, ఫిబ్రవరి 2020, గురువారం

అమరవాణీకథాలహరీ-21 श्रद्धायाः महत्वम्, శ్రద్ధాయాః మహత్వమ్

🌺☘🌺☘🌺
श्रद्धायाः महत्वम्
1.    एकदा एकः पुरुषः तस्य पुत्रौ साकं मार्गे गच्छति स्म।
2.    कनिष्ठं सः कटौ उपविश्य, अपरस्य हस्तं स्वयं धृत्वा ताभ्यां कथाः श्रावयित्वा सन्तोषेण गच्छन् आसीत्।
3.    तत्समये गगने बहवः खगाः चित्ताकर्षकरीत्या उड्डयन्तः आसन्।
4.    तानि दृष्ट्वा मोहितः द्वीतीयः बालः पितुः हस्तं परित्यज्य विहगवेष्टितदृष्टिः अकस्मात् मार्गे पतितः।
5.    तेन तस्य केचन व्रणाः अपि अभूवन्।
6.    तस्मिन् समये एव कट्युपविष्टः बालः तानि विहगानि पश्यन् मुदा हस्तौ ताडयन् आनन्दं अनुभवति स्म।
7.    किन्तु तस्मै न कश्चित् समजनि।
8.    तथा च पितुः साकं नीयमानः सः द्वितीयः बालः तस्य पाणिग्रहणस्य महत्वं तदाप्रभृति सम्यक् ज्ञातवान्।
9.    अस्माकं जीवनेपि अहर्निशं प्रतिक्षणं भगवतः स्मरणेन साकं कार्यं यदि कुर्मः तदा अस्मद् विषये सः सर्वं पालयति।
10.    परं यदि तस्य स्मरणं त्यक्त्वा मम इति सर्वेषु कार्येषु अहं भावः तर्हि बालः इव कष्टं दुःखं च अनुभवामः।
11.    श्रद्धा एव सर्वदा करणीया।
संस्कृतम्
--श्रीनिधिः अभ्यङ्करः
--------------------------------------------
🌺☘🌺☘🌺
శ్రద్ధాయాః మహత్వమ్
1.    ఏకదా ఏకః పురుషః తస్య పుత్రౌ సాకం మార్గే గచ్ఛతి స్మ।
2.    కనిష్ఠం సః కటౌ ఉపవిశ్య, అపరస్య హస్తం స్వయం ధృత్వా తాభ్యాం కథాః శ్రావయిత్వా సన్తోషేణ గచ్ఛన్ ఆసీత్।
3.    తత్సమయే గగనే బహవః ఖగాః చిత్తాకర్షకరీత్యా ఉడ్డయన్తః ఆసన్।
4.    తాని దృష్ట్వా మోహితః ద్వీతీయః బాలః పితుః హస్తం పరిత్యజ్య విహగవేష్టితదృష్టిః అకస్మాత్ మార్గే పతితః।
5.    తేన తస్య కేచన వ్రణాః అపి అభూవన్।
6.    తస్మిన్ సమయే ఏవ కట్యుపవిష్టః బాలః తాని విహగాని పశ్యన్ ముదా హస్తౌ తాడయన్ ఆనన్దం అనుభవతి స్మ।
7.    కిన్తు తస్మై న కశ్చిత్ సమజని।
8.    తథా చ పితుః సాకం నీయమానః సః ద్వితీయః బాలః తస్య పాణిగ్రహణస్య మహత్వం తదాప్రభృతి సమ్యక్ జ్ఞాతవాన్।
9.    అస్మాకం జీవనేపి అహర్నిశం ప్రతిక్షణం భగవతః స్మరణేన సాకం కార్యం యది కుర్మః తదా అస్మద్ విషయే సః సర్వం పాలయతి।
10.    పరం యది తస్య స్మరణం త్యక్త్వా మమ ఇతి సర్వేషు కార్యేషు అహం భావః తర్హి బాలః ఇవ కష్టం దుఃఖం చ అనుభవామః।
11.    శ్రద్ధా ఏవ సర్వదా కరణీయా।
సంస్కృతమ్
--శ్రీనిధిః అభ్యఙ్కరః
---------------------------------------------
(సంస్కృతలేఖకు భాషాశిక్షణార్థం యథాతథానువాదం)
🌺☘🌺☘🌺
శ్రద్ధ యొక్క గొప్పదనం
1.    ఒకప్పుడు ఒక పురుషుడు అతని యొక్క కొడుకులు ఇద్దరితో కలిసి మార్గంలో వెళ్తున్నాడు.
2.    చిన్న వాణ్ణి నడుముపైన కూర్చోబెట్టుకుని (చంకనెత్తుకొని),ఇంకొకడి యొక్క చేతిని. స్వయంగా పట్టుకొని వాళ్ళ కొరకు కథను చెప్తూ సంతోషంగా వెళ్తూ ఉన్నాడు.
3.    ఆ సమయంలో ఆకాశంలో చాలా పక్షులు మనసును ఆకర్షించే రీతిగా ఎగురుతూ ఉన్నవి.
4.    వాటిని చూసి మోహంలో పడి రెండవ బాలుడు తండ్రి చేతిని వదిలి పక్షుల యందు లగ్నమైన దృష్టి అకస్మాత్తుగా దారిలో పడిపోయాడు.
5.    దానివల్ల అతనికి కొన్ని గాయాలు కూడా అయినాయి.
6.    ఆ సమయంలోనే చంకలో కూర్చున్న బాలుడు ఆ పక్షులను చూసి సంతోషంతో చేతులు (చప్పట్లు) కొడుతూ ఆనందం అనుభవిస్తూ ఉన్నాడు.
7.    కానీ అతని (కి)కొరకు ఏమీ కాలేదు.
8.    అలాగే తండ్రి యొక్క వెంట తీసుకుని పోబడు తున్న ఆ రెండవబాలుడుఅతని యొక్క పాణిగ్రహణం యొక్క గొప్పదనాన్ని చక్కగా తెలుసుకున్నాడు.
9.    మన యొక్క జీవితం లో కూడా పగలూ రాత్రీ ప్రతి క్షణం భగవంతుడి యొక్క స్మరణతోటే పనులు చేస్తే అప్పుడు మన విషయంలో ఆయన అన్నీ పాలిస్తాడు.
10.    తరువాత ఒకవేళ ఆయన యొక్క స్మరణం వదిలిపెట్టి నాది అని సర్వ కార్యములందు అహం భావం ఉంటే, అప్పుడు బాలుడి వలె కష్టమూ,దుఃఖమున్నూ అనుభవిస్తాము.
11.    శ్రద్ధయే ఎప్పుడూ చేయ (ఉండ)వలెను.
తెలుగు సేత
--పులిపాక వేంకట లక్ష్మీకాంతరావు
---------------------------------------------
సంస్కృతవాక్యానికి కింద తెలుగు వాక్యంతో క్రమంగా అనువాదం—
🌺☘🌺☘🌺
శ్రద్ధాయాః మహత్వమ్
శ్రద్ధ యొక్క గొప్పదనం

1. ఏకదా ఏకః పురుషః తస్య పుత్రౌ సాకం మార్గే గచ్ఛతి స్మ।
1. ఒకప్పుడు ఒక పురుషుడు అతని యొక్క కొడుకులు ఇద్దరితో కలిసి మార్గంలో వెళ్తున్నాడు.

2. కనిష్ఠం సః కటౌ ఉపవిశ్య, అపరస్య హస్తం స్వయం ధృత్వా తాభ్యాం కథాః శ్రావయిత్వా సన్తోషేణ గచ్ఛన్ ఆసీత్।
2. చిన్న వాణ్ణి నడుముపైన కూర్చోబెట్టుకుని (చంకనెత్తుకొని),ఇంకొకడి యొక్క చేతిని. స్వయంగా పట్టుకొని వాళ్ళ కొరకు కథను చెప్తూ సంతోషంగా వెళ్తూ ఉన్నాడు.

3. తత్సమయే గగనే బహవః ఖగాః చిత్తాకర్షకరీత్యా ఉడ్డయన్తః ఆసన్।
3. ఆ సమయంలో ఆకాశంలో చాలా పక్షులు మనసును ఆకర్షించే రీతిగా ఎగురుతూ ఉన్నవి.

4. తాని దృష్ట్వా మోహితః ద్వీతీయః బాలః పితుః హస్తం పరిత్యజ్య విహగవేష్టితదృష్టిః అకస్మాత్ మార్గే పతితః।
4. వాటిని చూసి మోహంలో పడి రెండవ బాలుడు తండ్రి చేతిని వదిలి పక్షుల యందు లగ్నమైన దృష్టి అకస్మాత్తుగా దారిలో పడిపోయాడు.

5. తేన తస్య కేచన వ్రణాః అపి అభూవన్।
5. దానివల్ల అతనికి కొన్ని గాయాలు కూడా అయినాయి.

6. తస్మిన్ సమయే ఏవ కట్యుపవిష్టః బాలః తాని విహగాని పశ్యన్ ముదా హస్తౌ తాడయన్ ఆనన్దం అనుభవతి స్మ।
6. ఆ సమయంలోనే చంకలో కూర్చున్న బాలుడు ఆ పక్షులను చూసి సంతోషంతో చేతులు (చప్పట్లు) కొడుతూ ఆనందం అనుభవిస్తూ ఉన్నాడు.

7. కిన్తు తస్మై న కశ్చిత్ సమజని।
7. కానీ అతని (కి)కొరకు ఏమీ కాలేదు.

8. తథా చ పితుః సాకం నీయమానః సః ద్వితీయః బాలః తస్య పాణిగ్రహణస్య మహత్వం తదాప్రభృతి సమ్యక్ జ్ఞాతవాన్।
8. అలాగే తండ్రి యొక్క వెంట తీసుకుని పోబడు తున్న ఆ రెండవబాలుడుఅతని యొక్క పాణిగ్రహణం యొక్క గొప్పదనాన్ని చక్కగా తెలుసుకున్నాడు.

9. అస్మాకం జీవనేపి అహర్నిశం ప్రతిక్షణం భగవతః స్మరణేన సాకం కార్యం యది కుర్మః తదా అస్మద్ విషయే సః సర్వం పాలయతి।
9. మన యొక్క జీవితం లో కూడా పగలూ రాత్రీ ప్రతి క్షణం భగవంతుడి యొక్క స్మరణతోటే పనులు చేస్తే అప్పుడు మన విషయంలో ఆయన అన్నీ పాలిస్తాడు.

10. పరం యది తస్య స్మరణం త్యక్త్వా మమ ఇతి సర్వేషు కార్యేషు అహం భావః తర్హి బాలః ఇవ కష్టం దుఃఖం చ అనుభవామః।
10. తరువాత ఒకవేళ ఆయన యొక్క స్మరణం వదిలిపెట్టి నాది అని సర్వ కార్యములందు అహం భావం ఉంటే, అప్పుడు బాలుడి వలె కష్టమూ,దుఃఖమున్నూ అనుభవిస్తాము.

11. శ్రద్ధా ఏవ సర్వదా కరణీయా।
11. శ్రద్ధయే ఎప్పుడూ చేయ (ఉండ)వలెను.
సంస్కృతమ్
--శ్రీనిధిః అభ్యఙ్కరః
తెలుగు సేత
--పులిపాక వేంకట లక్ష్మీకాంతరావు

కామెంట్‌లు లేవు:

కామెంట్‌ను పోస్ట్ చేయండి